Uitbreiding van Château du Prince Noir door Bernard Bühler in Frankrijk

Het project, ontworpen door het bureau van Bernard Bühler, kreeg onlangs een eervolle vermelding op de Biennale d’architecture de Bordeaux. Het kasteel en zijn bijgebouwen zijn gerenoveerd met oog voor de erfgoedwaarde van de plek. Er zijn nu kantoren en een gastronomisch restaurant gevestigd, dat wordt geleid door topkok Jean-Marie Amat. Het geheel omvat ook de herinrichting van het landschap rondom het kasteel.

Het huidige Château du Prince Noir, tegenwoordig een structurerend element van het parc des Coteaux, heeft een bevoorrechte ligging, hoog boven de Garonne en niet ver van de pont d’Aquitaine. Het gebouw staat sinds 1991 op de Inventaire supplémentaire des Monuments Historiques. In 1060 was het een hertogelijk kasteel en in 1154 een koninklijk kasteel. In de jaren 1360, midden in de Honderdjarige Oorlog, verbleef Edward van Woodstock, zoon van koning Edward III van Engeland, er; hij is beter bekend als de “Zwarte Prins”.

Het kasteel werd een van de residenties van de aartsbisschoppen van Bordeaux en werd verbouwd door kardinaal de Sourdis (omstreeks 1620) en door kardinaal de Rohan, zijn machtige opvolger in de jaren 1780. Tijdens de Revolutie werd het als nationaal eigendom verkocht. In 1876 kocht een Duitser uit Stuttgart, de heer Sacher, het kasteel en gaf het de vorm die we nu kennen: aan het kleine klassieke paviljoen, dat behouden bleef, voegde hij een gecreneleerde fantasiebouw toe in een losbandige neogotische stijl.

Het renovatieproject voor Château du Prince Noir, vlak bij de pont d’Aquitaine, betreft twee architectonische ensembles: het kasteel en zijn bijgebouwen. De ingreep bij de bijgebouwen combineert renovatie met een uitbreiding voor een restaurant in de zuidvleugel (eetzalen en keukens, met op de verdieping een woning). De uitbreiding is een eenvoudig volume: boven de grote ramen van het panoramarestaurant ligt een raster van verzinkt staal. De drie zalen bieden elk een andere sfeer: intiem en warm van kleur, of juist wijd open naar het landschap en badend in natuurlijk licht.

De aanpak van de buitenruimten moet de kwaliteit van het kasteelpark benadrukken en tegelijk voldoen aan de eisen van het programma. De bestaande beplanting blijft behouden. De laan wordt doorgetrokken om de toegang tot het kasteel te markeren, van de bijgebouwen tot aan de gloriëtte. Een parkeerterrein is ingepast in het landschap: de auto’s staan onder een pergola, waardoor ze nauwelijks invloed hebben op het domein.

Dankzij de renovatie van het domein van Château du Prince Noir krijgt een herkenningspunt op de schaal van de agglomeratie Bordeaux weer een volwaardige plaats. Het geeft Lormont, maar ook de hele agglomeratie, een zeer belangrijk stedelijk oriëntatiepunt terug.

Galerij